ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ… ΧΑΡΙ ΠΟΤΕΡ;

British Prime Minister Gordon Brown arrives at Parliament Buildings, Stormont, Belfast, Northern Ireland, Tuesday, Sept. 16, 2008. He rarely smiles, even though his handlers have tried to teach him how. He often appears uncomfortable with voters, and rarely seems happy. And that was the case even when was on his political honeymoon as Britain's new prime minister. Now he heads into his party convention this weekend threatened by the global financial crisis and by rebels in his own party. (AP Photo/Peter Morrison)

Ξεκίνησε τις εργασίες του το ετήσιο συνέδριο του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας, στο Μάντσεστερ, όπου ο πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν [Gordon Brown] θα προσπαθήσει να επιβιώσει εμφανιζόμενος ως η καλύτερη επιλογή για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Η ημέρα ξεκίνησε με καλούς οιωνούς για τον Μπράουν, πριν ακόμη από την έναρξη του συνεδρίου: η συγγραφέας του «Χάρι Πότερ», Τζ. Κ. Ρόουλινγκ [J.K. Rowling], ανακοίνωσε ότι δωρίζει ένα εκατομμύριο λίρες (περίπου 1,27 εκατομμύρια ευρώ) στο Εργατικό Κόμμα, ενώ ο Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, που παρουσιάζεται ως ο κυριότερος αντίπαλος του πρωθυπουργού στην ηγεσία του Κόμματος κάλεσε όλα τα στελέχη να ενωθούν και να τον στηρίξουν. Η δωρεά της Ρόουλινγκ, που είναι προσωπική φίλη του Μπράουν, ήρθε στην κατάλληλη στιγμή για τους Εργατικούς αφού τα χρέη του κόμματος ξεπερνούν τα 18 εκατομμύρια λίρες. Ο Μπράουν «κληρονόμησε» τις οικονομικές δυσκολίες εν μέρει από την προεκλογική εκστρατεία του 2005, που ήταν η πιο δαπανηρή στην ιστορία του κόμματος. Η δημοφιλής συγγραφέας ανέφερε ότι προχώρησε στη δωρεά επειδή στηρίζει την κοινωνική πολιτική του πρωθυπουργού. «Πιστεύω ότι οι φτωχές οικογένειες θα είναι καλύτερα με τους Εργατικούς παρά με το συντηρητικό κόμμα του Κάμερον», τονίζει στην ανακοίνωσή της. Ο Μπράουν από την πλευρά του έσπευσε να ευχαριστήσει «μια από τις μεγαλύτερες συγγραφείς όλων των εποχών».

Harry Potter author J.K. Rowling, seen here signing copies of ...

Πολύ μου άρεσε αυτή η χειρονομία της J.K. Rowling, και πολύ θα ήθελα να υπήρχε και εν Ελλάδι μια πάμπλουτη(ος) συγγραφέας που να στηρίζει το ΠΑΣΟΚ! Αλλά, μάλλον δεν υπάρχει αφού οι περισσότεροι άνθρωποι των Γραμμάτων λένε ότι είναι με τον Συνασπισμό!!! Όμως ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτοί δεν βρίσκονται ποτέ στην…»απ’ έξω». Είτε είναι το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία είτε η Νέα Δημοκρατία, οι άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών που «ανήκουν» στον Συνασπισμό, βολεύονται! Και είναι και φτωχο… Τέλος πάντων, κάποτε θα πρέπει να καταλάβουν ότι μόνον με το ΠΑΣΟΚ θα δούμε καλύτερες μέρες. Στο ξεχαρβάλωμα της ελληνικής κοινωνίας και του κράτους από τη Δεξιά έχουν βάλει το χεράκι τους και οι «παραδοσιακοί αριστεροί».

Advertisements

Συνασπισμός: σε μια κατάσταση… φρεντοτσίνο!

Το διάβασα σ’ ένα άρθρο του Νίκου Μπακουνάκη στο «Βήμα». Αφού η «υπόθεση Ζαχόπουλου» εξακολουθεί να διατηρεί την κυβέρνηση ακόμη στην κατάψυξη, και, με την κατάσταση βέβαια στην οποία βρίσκεται το ΠαΣοΚ– κατάσταση πλήρους απόψυξης μέχρι του βαθμού της τήξης- ίσως η κατάψυξη ευνοεί τη Νέα Δημοκρατία. Μακροπρόθεσμα ίσως. Ο Συνασπισμός -λέει ο Μπακουνάκης- θα είναι μια υπολογίσιμη δύναμη. Βέβαια δεν συνεπάγεται ότι η νεότητα και η χρήση της τεχνολογίας οδηγούν αυτόματα στην ανανέωση. Αλλά το πείραμα του Συνασπισμού ανάβει τα αίματα, και σε καιρούς κρύους αυτό είναι πολύ ωφέλιμο!!!

Τώρα, πού τα βλέπει ο κ. Μπακουνάκης, αυτό είναι δικό του θέμα. Και το λέω, διότι ένας μορφωμένος άνθρωπος θα πρέπει να σκέφτεται πέρα από τις δημοσκοπήσεις. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει της προσοχής ότι όλα όσα γράφτηκαν και γράφονται αυτές τις μέρες έχουν ως αφετηρία την ανάδειξη στην Προεδρία του Συνασπισμού του Τσίπρα και τα νούμερα των δημοσκοπήσεων. Εν παρόδω, ας σκεφτούμε λιγάκι πως στην Κύπρο ο Γιαννάκης Κασουλίδης δεν ήταν και τόσο ευνοημένος από τις δημοσκοπήσεις ούτε καν από τα exit-polls. Έτσι, λοιπόν, όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα ο Κασουλίδης μάλλον πάει για πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Συνεπώς, οι δημοσκοπήσεις πολλές φορές μας ξεστρατίζουν από το σωστό δρόμο. Αν ο Συνασπισμός είναι τώρα «σε μια κατάσταση… φρεντοτσίνο», αυτό μπορεί να βολεύει κάποιους, αλλά εγώ δεν πιστεύω ότι είναι γενικώς ωφέλιμο! Κι ο Αλέκος Αλαβάνος, «κατόρθωσε να δείξει έναν δρόμο και να ανανεώσει το ενδιαφέρον» μιας μερίδας ασταθών «υποκειμένων» γι΄ αυτό το κόμμα της Αριστεράς, «με τις τόσο υβριδικές ιδιότητες», αλλά αυτό το κόμμα της Αριστεράς δεν είναι και τόσο άμωμο όσο θέλει να παρουσιάζεται. Η ρατσιστική φιλολογία περί του νεαρού της ηλικίας του νέου ηγέτη του Συνασπισμού, θα έχει κάποιο τέλος όταν φανεί ότι δεν είναι η ηλικία εκείνη που καθορίζει τη «νεότητα» αλλά η ποιότητα των ανθρώπων και το όραμα όταν ενώ είναι υψιπετές, ταυτοχρόνως αγγίζει τη γη!

Το golden boy του Συνασπισμού

Εκεί που πολλές φορές δεν γουστάρω την «Πανδώρα» του «Βήματος», χτες την διάβασα και την απόλαυσα για όσοα έγραφε για το golden boy του Συνασπισμού. Διαβάστε και γελάστε…

image.jpgΕίναι φυσικό το «golden boy» της ριζοσπαστικής Αριστεράς να έχει γίνει το «darling boy» της Δεξιάς. Η Νέα Διακυβέρνηση έχει κάθε λόγο να είναι ευτυχής με την εκλογή του Αλέξη Τσίπρα στην προεδρία του ΣΥΝ. Αρκεί να πληροφορηθεί κανείς τα στοιχεία της «κυβερνητικής πρότασης» του ΣΥΝ και να τα εξετάσει σε σχέση με τα συμβαίνοντα στο ΠαΣοΚ, για να καταλάβει ότι ο παράγων Τσίπρας και η πανηγυρική επικράτηση του Αριστερού Ρεύματος στον ΣΥΝ μπορεί να αποδειχθούν εγγυητές για την παραμονή της ΝΔ στην εξουσία.

Ο ΣΥΝ προτείνει «δημοκρατικές τομές στον κρατικό μηχανισμό, ώστε ο δημόσιος τομέας αναβαθμισμένος να ουσιαστικοποιήσει (sic) τον ρόλο του» – λες και το πρόβλημα με τον δημόσιο τομέα δεν είναι η δαιδαλώδης δομή του και η περίπλοκη λειτουργία του, εξαιτίας των οποίων διαιωνίζεται η διαφθορά του, αλλά η έλλειψη… δημοκρατίας! Δηλαδή θα εφαρμόσει, π.χ., την εκλογή τμηματαρχών και διευθυντών με εκλογές; [διαβάστε και τα υπόλοιπα ΕΔΩ]

Διαβάστε και από τον «Βηματοδότη»: Παρ΄ ολίγον να χαλάσει το ειδύλλιο του «πρωτάρη» Τσίπρα με την «περπατημένη» Δεξιά προτού ακόμη ξεκινήσει. Πώς; Ο ΟΤΕ απαγορεύει τις τηλεοπτικές κάμερες- και ειδικότερα τις κάμερες που συνοδεύουν τους πολιτικούς αρχηγούς εντός του κτιρίου του Οργανισμού. Αυτό το «τηλεπικοινωνιακό καπρίτσιο» έχουν σεβαστεί όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί πλην Αλαβάνου (ο οποίος θεωρεί εαυτόν νέο Ανδρέα, όπως μαθαίνω).

Ο Αλέξης, που αντιγράφει τον Αλέκο σε όλα (περιμένω να ακούσω και το αριστοκρατικό γαλλικό ψεύδισμα), επιχείρησε χθες να εισβάλει στον ΟΤΕ με κάμερες. Η είσοδος φυσικά δεν του επετράπη. «Αν ήμασταν αντιπροσωπεία της Ζίμενς, θα μας δέχονταν» ήταν το σεμνό σχόλιο Τσίπρα… [τα υπόλοιπα ΕΔΩ]

ΠΑΓΚΑΛΟΣ: Ε, όχι και να ψωνίζουν χωρίς να πληρώνουν!

Ωραίο αυτό που είπε ο Θόδωρος Πάγκαλος από τη Θεσσαλία, όπου περιόδευσε, λέγοντας ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι σούπερ μάρκετ, για να ψωνίζει όποιος θέλει και μάλιστα χωρίς να πληρώνει: «Εμείς», δήλωσε ο Πάγκαλος, «έχουμε μια πολιτική που δεν οφείλεται στην πρόθεσή μας να πάρουμε ψήφους, δεν θέλουμε να ψωνίσουμε από τον Συνασπισμό, παρόλο που το μαγαζάκι τους διευρύνθηκε τελευταία και από ΕΒΓΑ της γειτονιάς έγινε σούπερ μάρκετ… Αυτοί θεωρούν ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το μεγάλο σούπερ μάρκετ, στο οποίο μπορούν να ψωνίσουν και να φύγουν χωρίς να πληρώσουν. Ε, δεν μας αρέσει πολύ η ιδέα αυτή».

ΚΚΕ, Συνασπισμός και κάποιοι άλλοι κάτι ετοιμάζουν!

Κάτι δεν πάει καλά στην ελληνική πολιτική. Από τη μια ο ΣΥΡΙΖΑ που δια των ηγητόρων του δεν θέλουν συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη μια ανακοίνωση σήμερα του ΚΚΕ που αναφέρει ότι «η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει την ίδια αντιλαϊκή στρατηγική με αυτή της ΝΔ, αυτά τα κόμματα είναι κόμματα του κεφαλαίου και δεν γίνεται να αλλάξουν», με βάζουν σε βαθιές σκέψεις. Κι όταν ξέρουμε πως ο ΣΥΝ στηρίζεται από το συγκρότημα (Το Βήμα), τότε κάτι προοιωνίζονται όλα αυτά.

  • Ρε, μπας κι ετοιμάζουν κανένα καινούργιο ’89 – δεν έχει και τόση σημασία που το ΠΑΣΟΚ δεν είναι στην κυβέρνηση. Είναι γεγονός ότι το φοβούνται. Και βέβαια δεν μπορεί αυτές οι δημοσκοπήσεις που εμφανίζονται κάθε λίγο να παρουσιάζουν το ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου με τόσο χαμηλά ποσοστά! Δεν μπορεί να είναι τόσο ηλίθιος ο κόσμος και να κρίνει αρνητικά το ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου όταν δεν έχουν κυβερνητικές ευθύνες εδώ και πέντε χρόνια! Λέμε μερικές φορές ότι ο λαός έχει ένστικτο, δεν ξεχνά κ.λπ. Όμως έχουμε σωρεία παραδειγμάτων της λησμοσύνης που πιάνει τον κόσμο.

Η Τουρκία στην Ευρώπη; Για ξανασκεφτείτε το!

ΓΙΑΤΙ το ΠΑΣΟΚ έχει στρογγυλοκαθίσει στη θέση του για το θέμα της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Μόλις βγήκε ο Σημίτης και είπε κάτι για αναθεώρηση της δικής του θέσης, ότι δηλαδή πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο διαμόρφωσης ενός πλαισίου ειδικών σχέσεων της Τουρκίας με την ΕΕ, βγήκε αμέσως το ΠΑΣΟΚ δια του Μπεγλίτη και σχεδόν αφόρισε τον Σημίτη; Το ΠΑΣΟΚ – είπε – είναι αμετακίνητο στην υποστήριξη της γείτονος ώστε να μπει στην Ευρώπη! Είσαστε καλέ ρε; Δεν βλέπετε ότι όλα τριγύρω αλλάζουνε; Η Γερμανία και η Γαλλία πλέον επισήμως αρνούνται να συγκατανεύσουν στην ένταξη; Μιλάνε μόνο για ειδική σχέση!

  • Ας πει ο Γιώργος ότι αλλάζει στάση στο ζήτημα αυτό με την Τουρκία και θα δείτε τι έχει να γίνει! Έχω την εντύπωση ότι δεν ισχύει πια το γνωστό παραμύθι πως πρέπει να στηρίξουμε την Τουρκία για να μπει στην ΕΕ, θα μας εξασφαλίσει προστασία, θα περικοπούν δαπάνες για τις στρατιωτικούς εξοπλισμούς κι ένα, ας πούμε, 5% του προϋπολογισμού που πήγαινε εκεί, θα ριχτεί στην παιδεία ή στην υγεία! Τι μπούρδες είναι αυτές; Υπάρχει τέτοια ταχύτητα στις εξελίξεις που δεν προλαβαίνουμε να δούμε ποιος είναι ο γείτονάς μας. Ξυπνάμε και αναρωτιόμαστε: ποιο νέο κράτος ιδρύσανε οι Αμερικανοί σήμερα;

Και γιατί οι Αμερικανοί δεν βοηθάνε τους Κούρδους, οι οποίοι είναι ένα κραυγαλέο παράδειγμα ενός βασανισμένου λαού που ζητάει την αυτοδιάθεση και την ανεξαρτησία του. Εκατομμύρια Κούρδοι στενάζουν κάτω από τους Τούρκους. Δηλαδή, μόλις μπουν οι Τούρκοι στην ΕΕ θα υπάρξει δημοκρατία στην Τουρκία, οι Κούρδοι θ’ αποκτήσουν ίσα δικαιώματα ή αυτονομία, οι Μουσουλμάνοι της Θράκης θα ξεχάσουν ότι έχουν σχέση με την Τουρκία, η μαντίλα θα φύγει από τα κεφάλια των μουσουλμάνων γυναικών, τα αεροπλάνα θα πάψουν να πετάνε στον ελληνικό εναέριο χώρο; Αλλά το γεγονός ότι αν μπει η Τουρκία στην ΕΕ, θα πλημμυρίσει η Ευρώπη από ψόφιους Τούρκους, πεινασμένους, μουσουλμάνους και θα δείτε τα ελληνικά νησιά προς τη μεριά της Τουρκίας να γεμίζουν Τούρκους… Καλά, σκέφτονται τίποτε απ’ όλα αυτά; Και το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία και ο Συνασπισμός;

Το «Βήμα» σπόνσορας του Συνασπισμού Ή Να χαρώ, να χαρώ… το μωρό, το μωρό!

Να χαρώ, να χαρώ, να χαρώ… το καπελωμένο μωρό!

28.gif

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

H Αριστερά αναγνωρίζεται στη χώρα μας κυρίως ως δύναμη διαμαρτυρίας. Στην παρούσα συγκυρία, μέσω του συνεδρίου του Συνασπισμού που εκκινεί αύριο, ο κ. Αλ. Αλαβάνος δείχνει να ηγείται προσπάθειας μετασχηματισμού. Αν όντως, όπως υπόσχεται, αναδείξει εναλλακτική πρόταση εξουσίας με θέσεις και δεσμεύσεις, ίσως και να δικαιούται να ονειρεύεται μια νέα ισχυρή Αριστερά, όπως εκείνη των μεταπολεμικών χρόνων. [TΟ ΒΗΜΑ, 6/2/2008]
  • Δεν ξαφνιάζομαι. Είναι βέβαιο ότι ο Ψυχάρης και το Βήμα πλέον στηρίζουν το Συνασπισμό υπό την ηγεσία του νεαρού Τσίπρα. Κάποτε δεν τους άρεσε ο Νίκος Κωνσταντόπουλος και τον είχαν πάρει στο κατόπι και τι δεν του έσουρναν!
Τώρα γουστάρουν τον Τσίπρα. Αλλά συγχρόνως μισούν τον Γιώργο Παπανδρέου. Κι αυτό δεν είναι νέο τωρινό. Είναι πολύ παλιό. Έχουν βαλθεί να απαξιώσουν τον Παπανδρέου, να τα βρίσκουν όλα στραβά κι ανάποδα, να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ, να φτιάξουν ένα κόμμα-μαριονέτα, και να συνεχίσουν να κουλαντρίζουν τις τύχες του τόπου.
  • Οι άνθρωποι του συγκροτήματος και ιδιαίτερα κάποιοι που διατηρούν μόνιμες στήλες, έχουν την εντύπωση πως κρατούν στο μέτωπο της σφραγίδα της δωρεάς, πως γνωρίζουν τα πάντα για την πολιτική, την Αριστερά, το Σοσιαλισμό, τον πολιτισμό, το θέατρο, τη λογοτεχνία, τη μουσική, τα πάντα! Κι όποιος ή όποια δεν «κολλάει» στις προδιαγραφές που αυτοί εκεί θέτουν, τότε δεν τους κάνει και… εξοβελίζεται!
Φτάσαμε στο σημείο, ο κύριος εκδότης του Βήματος να καλωσορίζει σε κάποιο club τον νέο πρόεδρο του Συνασπισμού, τον Αλέξη Τσίπρα, του οποίου οι μόνες περγαμηνές είναι [αν έχω καταλάβει καλά] ότι πήρε μέρος σε μαθητικές κινητοποιήσεις, καταλήψεις και διάφορες τέτοιες μαθητικές γιορτούλες. Δεν έχει σημασία ποιον θεωρεί καλύτερο για πρόεδρο το συγκρότημα. Σημασία έχει ότι ο Φώτης Κουβέλης, αν μη τι άλλο, έχει μια ιστορία που τη σέβεσαι είτε είσαι φίλος είτε είσαι εχθρός.
  • Έχει ενδιαφέρον ότι ο άνθρωπος που στη διάρκεια της Χούντας υπέγραφε συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον δικτάτορα Παπαδόπουλο για τη διάσωσή του από την «δολοφονική απόπειρα» από τον ήρωα Αλέκο Παναγούλη, ο άνθρωπος που το ΠΑΣΟΚ τον έκανε διοικητή του Αγίου Όρους, ο άνθρωπος που κατάφερε χωρίς πανεπιστημιακές περγαμηνές να διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, τώρα να «σπονσοράρει» τον Αλαβάνο και τον Τσίπρα που ονειρεύονται «μια νέα ισχυρή Αριστερά, όπως εκείνη των μεταπολεμικών χρόνων».
Είναι για γέλια. Μόνο μια φορά η ΕΔΑ κατάφερε να γίνει αξιωματική αντιπολίτευση και σε χρόνο ρεκόρ, εκφυλίστηκε. Και τότε είχε ισχυρές προσωπικότητες της ευρύτερης Αριστεράς (δημοκρατικούς, φιλελεύθερους, ριζοσπάστες, κομμουνιστές, σοσιαλιστές), όπως οι Γιάννης Πασαλίδης, Σταύρος Ηλιόπουλος, Μιχάλης Κύρκος, Σταύρος Σαράφης, Ηλίας Ηλιού, Αντώνης Μπριλλάκης, Βασίλης Ευφραιμίδης, Παναγιώτης Κατερίνης, Πότης Παρασκευόπουλος, Μανώλης Γλέζος κ.ά. που είχαν περάσει από φωτιά και σίδερο. Τώρα τι θα μας πει ο Τσίπρας – ότι πέρασε από τη φωτιά των μαθητικών καταλήψεων; Και είναι ο Τσίπρας αυτός που θα δημιουργήσει τη «νέα αριστερά»; Ο Συνασπισμός για τι ψάχνει – γιά Πρόεδρο ή για γαμπρό;
  • Το ζήτημα είναι ότι πολλοί δημοκρατικοί πολίτες εγκλωβίζονται στα «όνειρα» του κάθε Τσίπρα και του κάθε Καρίντζη, που έχουν πάρει την πολιτική για πλακίτσες. Τη μια ασχολούνται με τις Γένοβες, την άλλη με τους «θυμωμένους» καλλιτέχνες [που οι περισσότεροι σιτίζονται από τις επιχορηγήσεις του κράτους], την άλλη πετάνε πέτρες στην Αστυνομία, την παράλλη σεγοντάρουν εκείνους που κατεβάζουν τις ελληνικές σημαίες από τα δημόσια κτίρια, βρίσκονται συνεχώς στους δρόμους ή στο «Φίλιον»: καλά, αυτοί πότε δουλεύουν; Να μην ξεχάσω και το ετήσιο ραντεβού τους στο Λονδίνο, εκεί δίπλα στο άγαλμα του Μαρξ, λες και ολόκληρη Ελλάδα δεν τους χωράει! Στο Λονδίνο γιατί άραγε πηγαίνουν – για προβληματισμό ή για ψώνια; Μάλλον τους πέφτει μικρή η εγχώρια αγορά…

Παντού ο Συνασπισμός!

comical-mex-ani.gif

Ας πάμε και κάπου αλλού σήμερα: στο χώρο του βιβλίου και ειδικότερα στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου [ΕΚΕΒΙ]. Πρόκειται για έναν οργανισμό που δημιουργήθηκε επί ΠΑΣΟΚ και καλώς δημιουργήθηκε. Το ζήτημα όμως είναι ότι μετεξελίχθηκε σ’ ένα φορέα «παρεϊστικο» και υποχείριο των μεγάλων εκδοτικών οίκων. Και το κυριότερο – για να πάψουν οι Συνασπιστές να λένε το μακρύ τους και το κοντό τους – οι επικεφαλής που διορίζονται είναι «παιδιά» του Συνασπισμού, όπως οι εξαιρετικοί κατά τ’ άλλα συγγραφείς Δημήτρης Νόλλας (απελθών) και Πέτρος Μάρκαρης (ελθών). Ποιος κάνει, τελικά, την πολιτική στο βιβλίο;

  • Τα ίδια θα μπορούσα να πω και για το θέατρο, όπου σε όλες σχεδόν τις επιτροπές του υπουργείου Πολιτισμού είναι διορισμένοι άνθρωποι του Συνασπισμού. Αυτό, άλλωστε, γινόταν πάντα, και επί ΠΑΣΟΚ! Προς τι λοιπόν, κάθε τόσο οι ιερεμιάδες του Συνασπισμού που όλο παράπονα και κριτική είναι, ενώ στην ουσία έχει τα πλοκάμια του παντού;

Αφορμή για το παρόν σημείωμα είναι ο διορισμός του Μάρκαρη, αλλά και τα αποτελέσματα μια δημοσκόπησης της MRΒ, όπου φαίνεται πως ο Συνασπισμός έχει ξεπεράσει και το ΚΚΕ, ενώ δείχνει ότι ένα ποσοστό της τάξης του 9% περίπου από τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ έχουν μετακινηθεί προς τον Συνασπισμό. Ο καθένας μπορεί να πηγαίνει όπου θέλει, αλλά αναρωτιόμουνα μήπως έχουν καταλάβει γιατί πηγαίνουν προς τα εκεί. Και τώρα, το βρήκα: αφού οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν είναι στην εξουσία, σε καίριες θέσεις διορίζονται άνθρωποι του Συνασπισμού. Οπότε, έχουν περιθώρια σ’ αυτή τη ζωή να αρπάξουν κάτι από… εξουσία!

  • Δεν είναι της ώρας, αλλά θα ήθελα να ξέρω τι του βρίσκουν; Στο Συνασπισμό ανέκαθεν πήγαιναν διάφοροι τύποι που δεν τους άρεσε για προφανείς λόγους να είναι στη Νέα Δημοκρατία (παρά το γεγονός ότι στην ουσία ήταν πάντα ΔΕΞΙΟΙ) ή δεν γούσταραν το «λαϊκισμό» του ΠΑΣΟΚ. Διαπίστωσαν στην πορεία πως είτε είναι κανείς στην κυβέρνηση είτε όχι, μπορεί να κάνει δουλειές ως άνθρωπος του Συνασπισμού. Έχω χάσει ένα σωρό δουλειές από Συνασπιστές την περίοδο του ΠΑΣΟΚ και το ίδιο συμβαίνει και επί Νέας Δημοκρατίας. Πώς τα καταφέρνουν;