Χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι… [για τον Πέτρο Κωστόπουλο]

Σχόλια αναγνωστών στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ για ένα δημοσίευμα περί Κωστόπουλου…

Κωνσταντίνος Ι. Στεφανής
Τρίτη
4:42

0 0
Δυστυχώς σε αυτή τη Χώρα όταν δούμε κάποιον ψηλότερα από εμάς, αντί να προσπαθήσουμε να τον φτάσουμε αρχικά και εν συνεχεία να τον ξεπεράσουμε, εφόσον αυτό είναι εφικτό, προσπαθούμε να τον κοντύνουμε, να γίνει ένας από εμάς, το σωρό δηλαδή.
Κρίμα. . .
Ας προβληματιστούνε όσοι τώρα χλευάζουν, ακόμα και να συγκρίνουν. Δηλαδή, το να φτάσεις κάποια στιγμή να έχεις 4-5 ραδιοφωνικούς σταθμούς και συνολικά, περίπου, 500 εργαζόμενους, πως αντιστοιχίζεται στην ιδική τους επαγγελματική πορεία.
Προφανώς, για να συντηρεί αυτά τα μεγέθη, κάποιος αντίστοιχος κόσμος, αγόραζε τα προϊόντα – υπηρεσίες του !
Αρα, συνεχίζοντας το συλλογισμό μας, ανάλογα χρήματα κυκλοφορούσαν και στην αγορά (από τους εργαζόμενους, τις οικογένειές τους, τους προμηθευτές του κλπ), βοηθώντας το ΑΕΠ της Χώρας μας.
Απλά μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας δηλαδή !!!!
aggelos
Δευτέρα
20:48

0 2
Τα ψευτικα τα style τα μεγαλα που ταιζες για χρονια την Ελλαδα. . .
Νίκος
Δευτέρα
18:40

1 1
δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται
vag
Δευτέρα
18:19

0 2
ΟΠΑ το θεμα ειναι οτι ο ανθρωπος αυτος , αν ηταν ορθιος οπως λες, απλα δεν θα καταδεχοταν να μας κοιταξει καν για να του τα πουμε!
Ανώνυμος
Δευτέρα
18:01

0 6
Τι εγινε Πετρακο? Μας τελειωσε η Μαγκια? Φαγαμε ολο αυτο το υπεργκλαμουρ της Πατατας, με τους ιδιους μαιντανους , μεσα στους οποιους εκανες παρεα και σε γλειφανε απο το πρωι ωςτο βραδυ για μια καταχωρηση στα περιοδικα του ομιλου. . Ασε που ενα Ολοκληρο νησι καταστραφηκε με τη διαφημιση της νεας Ελληνικης IBIZA, βλεπε Μυκονος. Και ο Φιλαρακος απο το κομμα δεν βοηθησε, καθως το λαμογιο ειναι εξαφανισμενο απο προσωπου γης. . . . Τσαμπα τα φοιτητικα κολλητιληκια στο Παρισι. . Να δουμε τωρα αν θα ακουμε ηθικα διδαγματα για καταναλωση Roquefort απο το Βολο και οχι μονο. . . . .
nikos g.
Δευτέρα
17:53

0 5
oi mikro metoxoi apo to IMAKO emeinan astegoi. Me tin texnognosia tou Lavreniadi evgale ekso ta ekatommiria. Kai tora kanei epikinoniaki dixarisi tis » xreokopias»
nikos g.
Δευτέρα
17:50

0 4
O Kostopoulos oikonomise dekades ekatommiria. Mikrometoxoi eminan astegoi. O Kostopoulos me tin texnognosia tou Lavraniadi evgale ekso ta xrimata.
costas
Δευτέρα
16:18

2 4
φιλε πετρο εγραψες πως θα ξαναγυρισεις καλο αυτο. – να εισαι αισιοδοξος- μα οταν- και αν- τοτε δεν θα εισαι νεος,ουτε ωραιος και πλουσιος αλλα σταφιδιασμένος. ασχημος και μπατηρης!!!! ασε που οι κολλητοι θα την εχουν κανε (αλλα τι στα λεω αφου τα ξερεις καλυτερα απο μενα.
πανος
Δευτέρα
15:05

1 5
παιδιά αυτά είναι συνηθησμένα αυτά τα λαμόγια μας φτάσανε εδώ ρε πόσα έφαγε αυτός ο Κοσκωτάς ρε μπροστά τους ήταν άγιος. αυτά τα βρωμόσκυλα οι ιδεολόγοι.
ΟΠΑ
Δευτέρα
11:59

14 16
ΜΑΓΚΕΣ, ΤΙ ΧΟΛΗ ΕΙΝ ΑΥΤΗ; ΑΝ ΕΙΧΑΤΕ ΚΑΤΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ, ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΟΡΘΙΟΣ ΝΑ ΤΑ ΛΕΓΑΤΕ. ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΙΝΤΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ. ΤΙ ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ; ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΩ ΤΟΝ ΧΤΥΠΑΝΕ ΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ. ΚΡΙΜΑ. ΙΣΩΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΦΤΑΣΑΝΕ ΩΣ ΕΔΩ. ΞΥΠΝΑΤΕ ΡΕ. .
Μκ-47
Δευτέρα
11:36

9 24
Κωστόπουλος: ο πρεσβευτής της βλαχομπαροκ γκλαμουριάς, της απυθμενης ματαιδοξίας του saxlo-lifestyle. . . . χαίρομαι απίστευτα για το κατάντημα του
vag
Δευτέρα
11:10

4 24
σιγα μην τον συμπονεσουμε κιολας. ενας ενας γεια σας!ρε ουστ!
giorgos
Δευτέρα
9:35

4 23
ola edo plhronante goysta thelate kai na prokalite kai kosmo ton aplo kai na ton parakinhte kai na ton parasernete kai na vgazete xrhma sfaliara stoys yperoptes kyrie petraki to piases eeeeeeeeeee
ΑΙΜΙΛΙΟΣ
Δευτέρα
9:34

3 23
ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ»neoi-metarithmi stes»ΣΤΑ ΜΠΑΖΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΑΑΙ ΜΠΑΖΑ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΛΜΗΣΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΝΕΟΙ. ΑΝΤΕ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΑΛΛΟΙ
Maira
Δευτέρα
4:50

2 40
Χέστηκε η φοράδα στ΄αλώνι. . .
Ζαχαριουδακης Ρ.
Κυριακή
23:45

2 40
Επιτελους καθαριζει το τοπιο απο την σαβουρα. Σειρα εχουν συντομα οι αθλιοι πολιτικοι αυτης της χωρας.
Βαγάκης Π.
Κυριακή
17:49

9 13
Και ο Βασιλιάς και ο κουρελής είναι άνθρωποι , όλοι δικαιούνται μια δεύτερη ευκαιρία. Ελπίζω να βρει την δύναμη να καταλάβει ότι τα πλούτη του ήταν ο χαρακτήρας , τώρα με την σοφία που έχει ας δείξει σε όλους και προπαντός στον εαυτό του ότι αυτός είναι το μεγάλο <<κεφάλαιο>>. Τα χρήματα θα βρεθούν οι συνεργάτες θα βρεθούν τα άτομα κάνουν την διαφορά και οι μάζες , δυστυχώς ή ευτυχώς ακολουθούν , το << κεφάλαιο>.
κοκκινοσκουφίτσα
Κυριακή
17:37

4 29
Για την μετατροπή γενεών ελληνίδων σε αταξικές ψυχαθενείς σκουπιδοκαταναλώτριε ς προφανώς δεν έχει καμία ευθύνη ο επιχειρηματίας και η παρεούλα του.

Τελικά ο Λύκος έκανε τον Πέτρο μια χαψιά. Ας τολμήσει να μιλήσει για τα μυστικά του δάσους και τότε θα δει ότι όσα έπαθε ως τώρα είναι χαδάκια. . .

Ηλειος Ολυμπιος
Κυριακή
15:49

4 61
Ολη η πασοκικη υποκουλτουρα, το δηθεν, το εφημερο, ο ωχαδερφισμος, η κακεκτυπη μιμηση των ξενων σκουπιδιων στην κυριολεξια, το lifestyle, ο νεοπλουτισμος με τα πουρα τα cabrio , και τις μεζονετες, οι διακοπες στην Μυκονο , ολα αυτα ειναι η κεντρικη ιδεα του μηνυματος που προσπαθησε να περασει στην φθινουσα νεολαια του πασοκικου διμιουργηματος. Το ακρον αωτον της ψευτομαγκιας, και του ατομισμου ως μεσο επιδειξης.
Σιγα μην κλαψουμε. ΔΕΝ θα μας λειψει καθολου ουτε το softporn περιοδικο του, ουτε η μουρη του. Αυτο που εκπροσωπει αυτος ο κυριος ειναι η κυρια αιτια των δεινων που περναει η χωρα.
Ελεος με τον εξωραισμο των φελων που μας εστειλαν στον πατο

Ο Πέτρος, ο «λύκος» και η κρίση

ΤΑ MEDIA ΕΓΙΝΑΝ ΡΩΣΙΚΗ ΡΟΥΛΕΤΑ

Στις 22/02/2012, νωρίς το απόγευμα, όλα είχαν τελειώσει ανάμεσα στον Πέτρο Κωστόπουλο και στην IMAKO Media S.A. Ανεξάρτητα από την τυπική διάλυση της εκδοτικής εταιρείας και το δικαστικό σίριαλ που θα ακολουθήσει, η ΙΜΑΚΟ τελείωσε την ηµέρα που ο ιδρυτής της, µόνος στη µέση του άδειου πια γραφείου του, αγκάλιαζε έναν έναν τους πιο οικείους από τους εργαζόµενους που είχαν αποµείνει.

Μαζί με την ΙΜΑΚΟ του Π. Κωστόπουλου έκλεισε ένα κεφάλαιο στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού Τύπου.

Μαζί με την ΙΜΑΚΟ του Π. Κωστόπουλου έκλεισε ένα κεφάλαιο στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού Τύπου.

Εκείνη την ηµέρα, όποιος περνούσε το κατώφλι αυτού του γραφείου, που λεηλατήθηκε εν µέσω του πανικού που δηµιούργησε µια τραγελαφική επιχείρηση κατάσχεσης την προηγούµενη ηµέρα, έµπαινε µπερδεµένος και έβγαινε δακρυσµένος. Ο Πέτρος Κωστόπουλος, είτε όπως τον φαντάζεται κανείς χωρίς να τον έχει γνωρίσει ποτέ είτε όπως ήταν στην πραγµατικότητα, εκείνη την κρύα και βροχερή Τετάρτη είχε την όψη ενός ανθρώπινου ράκους.

Βαριά ατμόσφαιρα
Οση απόγνωση, πίκρα ή οργή είχε µαζέψει κάποιος µέσα του τους τελευταίους µήνες της αποσύνθεσης αυτής της εταιρείας, το να επιχαίρει για την κατάρρευση του «αφεντικού» δεν ήταν η αυτονόητη επιλογή εκείνης της στιγµής. Φυσικά, οι παριστάµενοι υπάλληλοι δεν διετέλεσαν συνέταιροί του.

Με τον Πέτρο Κωστόπουλο, όµως, µοιράστηκαν ένα µέρος της ζωής τους, ως εργαζόµενοι, βέβαια, στα Μέσα της ΙΜΑΚΟ. Οπότε, το να βλέπει κανείς τον εργοδότη του να δυσκολεύεται να σταθεί όρθιος απέναντί του, στιγµές στιγµές να χάνει τα λόγια του και να συγκρατείται οριακά πριν ξεσπάσει σε λυγµούς, µεταφέρει ένα ψυχικό κόστος ακόµη και σε όσους δεν είχαν την παραµικρή συναισθηµατική ανάµειξη µε το περιβάλλον της εργασίας τους. Με άλλα λόγια, η συντριβή του Πέτρου Κωστόπουλου και η δηµόσια έκθεσή της δεν ήταν επώδυνη µόνο για τον ίδιον. Η έκφραση «από εδώ και πέρα θα µε κυνηγήσουν µέχρι να πατήσω µαύρο χιόνι» δεν είναι από αυτές που ξεχνιούνται εύκολα.

«Βράδυ» στον ΑΝΤ1, το τελευταίο επαγγελματικό «οχυρό» του Π. Κωστόπουλου.

«Βράδυ» στον ΑΝΤ1, το τελευταίο επαγγελματικό «οχυρό» του Π. Κωστόπουλου.

Η ατµόσφαιρα στη διάρκεια αυτής της τελευταίας και πιο δραµατικής οµιλίας του Κωστόπουλου στην ΙΜΑΚΟ δεν ήταν απλώς φορτισµένη. Η αίσθηση του τέλους είχε ισοπεδώσει το ηθικό των ανθρώπων, που εκτός των ατοµικών τους οικονοµικών προβληµάτων και της αγωνίας για την επόµενη δουλειά σε µια ζοφερή συγκυρία, ο καθένας είχε να διαχειριστεί και την πίεση για το άµεσο µέλλον της παραπαίουσας εταιρείας.

Ο Κωστόπουλος είχε µόλις δηλώσει: «Λυπάµαι, δεν µπορώ να σας αποζηµιώσω, δεν έχω καµία περιουσία πλέον, µόνο χρέη. Το µόνο που µπορώ να κάνω είναι να σας παραχωρήσω οτιδήποτε έχει ακόµη αξία από την ΙΜΑΚΟ ώστε να εκποιηθεί για λογαριασµό των εργαζοµενων. Ετσι, όσα χρήµατα αποκοµίσετε θα µπορέσετε να τα µοιραστείτε µεταξύ σας». Και, βρίσκοντας ξαφνικά στον θυµό του τη δύναµη να φωνάξει, είπε ότι «η αγορά µας χρωστάει όσα χρωστάµε. Εάν πληρωνόµασταν όπως έπρεπε, δεν θα είχαµε φτάσει ώς εδώ. Αυτή είναι η ειρωνία».

Από τα χρόνια της επιχειρηματική ευφορίας, όταν το «στυλ Κωστόπουλου» δημιουργούσε τάση

Από τα χρόνια της επιχειρηματική ευφορίας, όταν το «στυλ Κωστόπουλου» δημιουργούσε τάση

To «εδώ που φτάσαµε» για την ΙΜΑΚΟ του 2012 εικονογραφείται τραγικά –και σε απόλυτη απαξίωση για µια εταιρεία που, αν µη τι άλλο, έχει µηδενικά χρέη προς το ∆ηµόσιο ύστερα από 17 χρόνια λειτουργίας– µε ένα αποτύπωµα παπουτσιού: Ο υπερβάλλων ζήλος κάποιου, υπό το πρόσχηµα µιας αίτησης κατάσχεσης, παραβίασε µε µια κλωτσιά την πόρτα στο γραφείο του Πέτρου Κωστόπουλου.
Ανάµεσα σε αυτή την πατηµασιά και στο δελτίο κυκλοφορίας του περιοδικού «Nitro», το οποίο το 1999 δεν ανέγραφε λιγότερα από 100.000 πωληθέντα τεύχη µηνιαίως, κάτι θα πρέπει να πήγε στραβά – πολύ στραβά, όµως. Θα µπορούσε κανείς να γράψει πολλά για την «περίπτωση Κωστόπουλου», για έναν άνθρωπο που προβλήθηκε, γοήτευσε, επηρέασε, πέτυχε και απέτυχε, αλλά ποτέ δεν κρύφτηκε.

Ανέμελα καλοκαίρια στη Μύκονο με τη σύζυγό του, Τζένη Μπαλατσινού

Ανέμελα καλοκαίρια στη Μύκονο με τη σύζυγό του, Τζένη Μπαλατσινού

Αντιφατικός χαρακτήρας
Ο Πέτρος Κωστόπουλος δεν ανήκει καν στην κατηγορία εκείνων που είτε τους λατρεύεις είτε τους µισείς. Περίπλοκος και αντιφατικός χαρακτήρας, προκαλεί εξίσου αντιφατικά συναισθήµατα. Κατά κανόνα τον αγαπάς και δεν θέλεις να τον ξέρεις ταυτόχρονα – µολονότι αυτή η σύγχυση που προκαλεί είναι µέρος του αλλόκοτου µαγνητισµού που ασκεί στους γύρω του. Κι επίσης, είχε όνειρα και ήξερε πώς να τα εκπληρώνει. Ισως πολλά από αυτά να ήταν ρηχά, κενά ή µάταια -ακόµη και απεχθή για κάποιους.

Ο Πέτρος, ο «λύκος» και η κρίση

Το ρητό του «η ζωή είναι πολύ µικρή για να είναι θλιβερή» ίσως να ισχύει, ίσως και όχι. Πιο ασφαλές, πάντως, φαίνεται το συµπέρασµα πως η ζωή είναι πολύ µεγάλη για να επιτρέπει µόνο µία ερµηνεία στα όνειρα και τις δηµιουργίες οποιουδήποτε. Σε αυτήν τη λογική εντάσσεται σαφώς και αυτό που θα έλεγε ο ίδιος ο Κωστόπουλος, «ποτέ δεν θα πεθάνουµε, κουφάλα νεκροθάφτη».

Αλλαξε για πάντα της αισθητική του Τύπου στην Ελλάδα

Παρουσιάζοντας νέα πρότζεκτ, την εποχή που η εταιρεία του πρωτοπορούσε

Παρουσιάζοντας νέα πρότζεκτ, την εποχή που η εταιρεία του πρωτοπορούσε

Πριν από περίπου έναν χρόνο, τον Μάιο του 2011, ο Π. Κωστόπουλος αιφνιδίασε ακόµη και τους άµεσους συνεργάτες του επιλέγοντας, για πρώτη και µοναδική φορά, τον εαυτό του για το εξώφυλλο του «Nitro» – όπως δεν είχε εµφανιστεί ποτέ πριν. Σε µια µακρά εξοµολόγηση, ο Κωστόπουλος παραδεχόταν εν βρασµώ «ήµουν κι εγώ µαλ…». Αυτοσαρκαζόταν αλλά όχι χωρίς νόηµα. Τελικά, αντίθετα από τη δηµόσια εικόνα του, που ξεχείλιζε από αυτοπεποίθηση και τον χαρακτηριστικό, σχεδόν αγοραίο «τσαµπουκά», ήταν δυνατόν να λυγίσει.

Στο εξοµολογητικό του σόλο, ο Κωστόπουλος έκανε µια αναδροµή σε όσα τον έφεραν σε δεινή θέση. Μίλησε για σφάλµατα σε βάθος χρόνου, σωρευτικά και δεν αφορούσαν µόνο την επιχειρηµατική του ιδιότητα. Η ορθή του κρίση θόλωσε από τη µέθη του «bigger is better», του χρηµατιστηριακού ράλι και των εξωφρενικών ποσών που ήταν στην ηµερήσια διάταξη την περίοδο 1998-2000. Η ΙΜΑΚΟ εισήχθη στο Χρηµατιστήριο το 2000, ακριβώς όταν άρχιζε η κάµψη.

Στις εγκαταστάσεις της ΙΜΑΚΟ στο Ν. Ηράκλειο γράφτηκε την περασμένη Τετάρτη ο επίλογος μιας εκδοτικής ιστορίας 17 χρόνων

Στις εγκαταστάσεις της ΙΜΑΚΟ στο Ν. Ηράκλειο γράφτηκε την περασμένη Τετάρτη ο επίλογος μιας εκδοτικής ιστορίας 17 χρόνων

Ο Κωστόπουλος κατείχε τότε το 52% των µετοχών, κάτι που τον έκανε να πιστέψει ότι αυτοµάτως η περιουσία του ήταν όση και η χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας του. Ετσι, απέρριψε προτάσεις εκχώρησης ποσοστού στην ΙΜΑΚΟ παρότι τα ποσά που αναφέρονταν ήταν της τάξης των 20 δισ. δραχµών. Η απληστία δεν ήταν επ’ ουδενί ο κρυφός σύµβουλος των αποφάσεών του. Ηταν µια αχαλίνωτη αισιοδοξία, ότι θα µπορούσε να δηµιουργήσει έναν ελληνικό κολοσσό ΜΜΕ.
Ετσι, στην αρχή του 2001, προσέλαβε 100 και πλέον άτοµα για να εργαστούν σε µια θυγατρική, πρότυπη επιχείρηση διαδικτυακών υπηρεσιών. Η επένδυση ήταν τολµηρή για τα δεδοµένα της εποχής, τότε που η διάδοση του Ιντερνετ στην Ελλάδα βρισκόταν σε νηπιακή φάση. Σύντοµα η Powernet µετατράπηκε σε µια αλγεινή ανάµνηση, οι υπάλληλοι απολύθηκαν και οι ζηµίες έφεραν κλυδωνισµούς σε ολόκληρη την εταιρεία.

Ο Π. Κωστόπουλος στο «Νitro».

Ο Π. Κωστόπουλος στο «Νitro».

Ο Κωστόπουλος είχε κωδικοποιήσει εκείνη την περίοδο των υπέρµετρων επιχειρηµατικών φιλοδοξιών ως τη φάση «Γκόρντον Γκέκο», χλευάζοντας τον εαυτό του, που πίστεψε ότι ζει τον ρόλο του Μάικλ Ντάγκλας στην ταινία «Γουόλ Στριτ» -αλλά προσαρµοσµένο στην ελληνική πραγµατικότητα. Και ακριβώς όπως αυτό που συµβαίνει το 2012, όταν η ΙΜΑΚΟ καταρρέει µέσα στον γενικότερο αναβρασµό της ελληνικής οικονοµίας, έτσι και πριν από µία δεκαετία, ο Κωστόπουλος παρασύρθηκε από το γενικότερο κλίµα της αλόγιστης ευφορίας. Μνηµείο αυτού του κλίµατος, αλλά και της άρνησης του Πέτρου Κωστόπουλου να εκµεταλλευτεί τις ευκαιρίες εκείνου του πλαστού Ελντοράντο, είναι η έγγραφη προσφορά µιας τράπεζας για παραχώρηση µετοχών της ΙΜΑΚΟ. Το ποσόν ήταν 27 δισ. δραχµές.

Ενας από τους παλαιούς συνεργάτες του λέει για τον Πέτρο ότι «όσο και αν µεγάλωσε η ΙΜΑΚΟ, ο ίδιος δεν υπήρξε ποτέ καθαρόαιµος επιχειρηµατίας. Διατήρησε ένα προσωποπαγές καθεστώς, παραµένοντας πάντα κατ’ ουσίαν αυτός που έπαιρνε όλες τις σηµαντικές αποφάσεις, ακόµη και όταν η εταιρεία είχε διογκωθεί τόσο ώστε να περιλαµβάνει πάνω από 10 περιοδικά και τρεις σταθµούς. Ωστόσο, δεν υπήρξε ποτέ, ούτε πρόκειται να υπάρξει, ιδιοκτήτης εταιρείας -πόσω µάλλον πρόεδρος εισηγµένης- που να επενδύει τόσο πολύ στα στελέχη του. ∆εν ήταν µόνον οι επαγγελµατικές ευκαιρίες, η ανέλιξη κ.λπ. Αυτό που ένοιαζε πάνω από όλα τον Πέτρο, ήταν η ατοµική βελτίωση των συνεργατών του -ιδίως των «µουτζαχεντίν»-, να ταξιδεύουν, να διευρύνονται οι ορίζοντές τους. Επίσης, δεν τον ενδιέφερε η τυπικότητα, θεωρούσε ότι οι δηµοσιογράφοι πρέπει να είναι «εκεί έξω». Ελεγε, µάλιστα, «όταν σας βλέπω στο γραφείο ξέρω ότι τεµπελιάζετε». Επιπλέον, πίστευε ότι καλή δουλειά κάνουν µόνον άνθρωποι που είναι ικανοποιηµένοι. Γι’ αυτό πλήρωνε καλά.

Η γέννηση ενός κλάδου. ∆εν είναι καθόλου άστοχο να αποδοθεί στον Κωστόπουλο η γέννηση ενός ολόκληρου κλάδου, που σταδιακά και µέσω του ανταγωνισµού δηµιούργησε εκατοντάδες θέσεις εργασίας: Φωτογράφοι, στυλίστες, καλλιτέχνες µέικ-απ, κοµµωτές, βοηθοί παραγωγής κ.λπ. χρωστούν πολλά στο «Κλικ» – όπως και σε όσα περιοδικά προσπάθησαν να ακολουθήσουν τη συνταγή του. Και σαν να έπρεπε να υπάρξει πρώτα το µέσον και µετά το αντικείµενο, δηµιουργήθηκε ταυτόχρονα ένα ελληνικό «star system». Οι δηµοφιλείς καλλιτέχνες απέκτησαν υπόσταση, κίνησαν το ενδιαφέρον. Αυτό, µοιραία για µια τόσο µικρή κοινότητα όπως η ελληνική, οδήγησε στην ανακύκλωση των ίδιων προσώπων.

Αυτό που είτε χρεώνεται είτε πιστώνεται στον Π. Κωστόπουλο είναι ότι άλλαξε για πάντα την αισθητική του Τύπου στην Ελλάδα. Τίποτα δεν θα ήταν ίδιο για τα έντυπα µετά το «Κλικ». Για το 1987, ένα περιοδικό που δανειζόταν ελεύθερα από τη σύγχρονη ευρωπαϊκή αισθητική περιείχε φωτογραφήσεις µόδας και χρησιµοποιούσε την τρέχουσα γλώσσα των νέων, ήταν µια πραγµατική αποκάλυψη. Το «Κλικ» ήταν ο ίδιος ο Κωστόπουλος και η παρέα του, ήταν ριζοσπαστικό και ακοµπλεξάριστο, η στόχευσή του ήταν όµως ξεκάθαρα mainstream, κυνηγούσε το κυρίαρχο ρεύµα, όχι το περιθώριο.

Ο Κωστόπουλος ποτέ δεν ήταν το αφεντικό που κρυβόταν πίσω από γραµµατείς και διπλές πόρτες. Ως το τέλος της ΙΜΑΚΟ κυκλοφορούσε ανάµεσα στον κόσµο του γραφείου, µιλούσε -και ενίοτε τσακωνόταν- κυριολεκτικά µε τον καθένα.

Για όσους έγραφαν στα περιοδικά, η τυπική, ξύλινη γραφή ισοδυναµούσε µε αυτόµατη αποµάκρυνση. Η πάγια οδηγία του Κωστόπουλου ήταν «αλα Vanity Fair», απαιτούσε κάθε δηµοσίευµα να είναι µια µικρή ιστορία. «Vanity Fair», εκτός από τίτλος ενός σπουδαίου περιοδικού, σηµαίνει επίσης και πανηγύρι της µαταιοδοξίας. Κάποιοι εξέλαβαν την προτροπή σαν αναµέτρηση µε το αµερικανικό πρότυπο, κάποιοι άλλοι µε τη δεύτερη έννοια. Η µόνη εντολή «λογοκρισίας» που δόθηκε ποτέ από τον Κωστόπουλο ήταν στα λεγόµενα «δυσοίωνα» θέµατα. Η προσκόλλησή του στη φωτεινή πλευρά της ζωής ήταν ολοκληρωτική, σχεδόν εµµονική. Ο Κωστόπουλος λειτούργησε ο ίδιος σαν σηµαιοφόρος της απενοχοποίησης της ευζωΐας, κάτι για το οποίο κατηγορήθηκε έντονα.

Το σφάλµα του, όπως το παραδέχεται ο ίδιος, ήταν ότι για µια περίοδο πίστεψε πως ανήκει σε κύκλους ανθρώπων διαφορετικούς από αυτούς που του ταίριαζαν, έχασε την ελευθερία της αιχµηρής κριτικής. Παρότι το έβλεπε να του συµβαίνει, δεν κατάφερε να αποφύγει την αφοµοίωση, έγινε περισσότερο µέρος του συστήµατος παρά εκείνων που «έκραζαν» τα στραβά της υποκριτικής, νεόπλουτης νεοελληνικής νοοτροπίας της µεταπολίτευσης. Οι ηµέρες των πρώτων «Κλικ» έµειναν µια µακρινή ανάµνηση – µαζί µε τους φανατικούς που κατέβαιναν µεσάνυχτα στην Οµόνοια για να το αγοράσουν πριν εξαντληθεί.

Πέτρος Κωστόπουλος: «Με έπιασε τρόμος. Έπαθα κατάθλιψη σε μια μέρα»

Μία αποκαλυπτική συνέντευξη για το… τέλος και τις ευθύνες που του αναλογούν!

Αναλαμβάνοντας πλήρως τις ευθύνες που του αναλογούν ο Πέτρος Κωστόπουλος αποκαλύπτει σε συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα», πώς η ΙΜΑΚΟ έφτασε στο τέλος και ο ίδιος έπαθε κλινική κατάθλιψη μέσα σε μια μέρα, δηλώνοντας μάλιστα με πίκρα πως γιορτάζει ένα χρόνο αντικαταθλιπτικών.

Φινάλε; «Ξέρεις κάτι, κάπου μου αρέσει που ζούμε το τέλος μιας εποχής. Είναι μάλλον η ώρα να ξαναβαφτιστούμε σε άλλη νοοτροπία. Να ξεκολλήσουμε από τον πάτο. Ό,τι μάθαμε μετά τη μεταπολίτευση πρέπει να ενταφιαστεί. Είναι άρρωστα όλα, και πολιτικά και lifestyle. Έτσι χάνουμε το μέλλον κάθε μέρα που περνάει. Και δεν θέλω τα παιδιά μας να το ζήσουν αυτό».

«Καταρχήν, φταίω εγώ. Γιατί, όταν κανείς φτιάχνει επιχείρηση, πρέπει να τη δομεί με τρόπο που να αντέχει σε σκληρές συνθήκες. Αυτό δεν έγινε στην ΙΜΑΚΟ, γιατί υπήρχε η εφορία των 90s. Παρασύρθηκα σε δαπάνες που δεν έπρεπε να έχουν γίνει».

Παρότι αποδέχεσαι τις ευθύνες σου, εκφράζεις πίκρα. Επειδή σου την πέσανε αναίτια, επειδή έχεις αδικηθεί, επειδή δεν σε αντιμετώπισαν με αξιοπρέπεια και σεβασμό;

«Βγάζω πίκρα για έναν και απλό λόγο. Εξαιτίας μου -και επέτρεψέ μου μια φορά σ’ αυτή τη συνέντευξη να μιλήσω λίγο καβαλημένα- χτίστηκε μια τεράστια βιομηχανία που δεν υπήρχε πριν. Χιλιάδες άνθρωποι εμφανίστηκαν από το πουθενά, γραφιάδες, χαρτάδες, φωτογράφοι, τυπογράφοι, γραφίστες, στυλίστες, ντισκ-τζόκεϊ και πάει λέγοντας, καθώς χιλιάδες θέσεις εργασίας χτίστηκαν γύρω από την επιτυχία του «ΚΛΙΚ», του «ΜΕΝ», του «DIVA» και του ΚΛΙΚ FΜ. Πριν υπήρχαν περιοδικά μόνο με λόγια και σκίτσα. Κοιτάξτε τη «ΓΥΝΑΙΚΑ» του 1986, που ήταν το πιο μοντέρνο περιοδικό τότε, και θα καταλάβετε. Ήρθα σαν UFO από Παρίσι και Βρυξέλλες το ’86, συνάντησα ένα άλλο UFO, αλλά εξαιρετικά δημιουργικό εκδότη, τον Άρη Τερζόπουλο, και αρχίσαμε να παράγουμε περιοδικά τα οποία, τώρα που το ξανασκέφτομαι, ήταν μάλλον για άλλη χώρα.  Ή, τέλος πάντων, για την Ελλάδα που εκείνη τη στιγμή έπρεπε να βγει από τις μπουάτ, τα κόμματα, τη μιζέρια και τις ταβέρνες χωρίς εξαερισμό. Από την παραγωγική προσπάθεια εκείνης της εποχής δεν τροφοδοτήθηκαν μόνο τα άλλα περιοδικά. Από αυτήν τροφοδοτήθηκαν οι εφημερίδες που έκαναν έντυπα που έμοιαζαν ή αντέγραφαν τα δικά μας, ενώ τότε η τηλεόραση άρχισε να στήνει εκπομπές «περιοδικού» χαρακτήρα. Γι’ αυτό πιστεύω ότι δεν αξίζει μια άγρια αντιμετώπιση από όλες τις μεριές σε κάποιον που επί 25 χρόνια έφτιαξε και έδωσε δουλειές, ενώ ήταν πάντα άψογος μέχρι την ώρα που έσκασε η κρίση. Υπολογίζω ότι γύρω από αυτή τη βιομηχανία έβγαλαν λεφτά πάνω από 10.000 άνθρωποι διαφόρων επαγγελμάτων και ειδικοτήτων. Σήμερα επιχειρηματικά μού χρωστάνε όσα χρωστάω, αλλά δεν έστειλα κανέναν σ’ αυτούς που μου οφείλουν να τους ξηλώσει το μαγαζί ή το σπίτι…».

-«Ξεκινήσαμε το 1987 να παράγουμε περιοδικά για να ξεφύγουμε από τη μιζέρια και την κατάντια της Μεταπολίτευσης. Μετά, το 1995 καταλήξαμε σαν λαός σε νούμερα επιδειξιομανίας. Σαν άτομο, μπήκα κι εγώ σε αυτή τη γυφτιά. Ήθελα να έχω γρήγορο αυτοκίνητο, τζιπ, ωραίο σπίτι, ξεχνώντας από πού ερχόμουν. Όμως το θεωρώ και δικαίωμα μου. Δεν τα έφαγα από κανέναν.  Στη Μύκονο, μετά το 1995 άρχισαν να πλακώνουν όλοι. Νεοκοσμικοί, νεόπλουτοι, όλα τα νούμερα της χώρας, οι βίζιτες, οι της προσκολλήσεως, και οι καραγκιόζηδες των πλουσίων. Σύμβολο ολονών τους ήταν το πόσο υψηλό λογαριασμό θα πλήρωναν στα εστιατόρια, κι εκεί μάσησα και είμαι απαράδεκτος γι’ αυτό. Γιατί με τα χρόνια η ατμόσφαιρα έγινε εμετική, κι εγώ μέρος του θιάσου».

-«Πέρυσι τέτοιες μέρες κατάλαβα ότι η κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη. Θυμάμαι όταν μου το ανακοίνωσε ο οικονομικός μου διευθυντής, έπαθα ψυχολογικό breakdown. Σε όλη μου τη ζωή δεν ήξερα τι είναι η κατάθλιψη, παρότι είχα χίλιους φίλους γιατρούς. Νόμιζα ότι ήταν μία μεγάλη στενοχώρια που, μετά από λίγο καιρό, σου περνάει. Έπαθα κλινική κατάθλιψη μέσα σε μία μέρα. Με έπιασε τρόμος, φόβος για κάθε τηλέφωνο που χτύπαγε, δε μπορούσα να σηκωθώ απ’ το κρεβάτι και κρυβόμουν κάτω απ’ τα σκεπάσματα. Δεν μπορούσα να ανέβω σκάλες γιατί ο εγκέφαλός μου δεν επικοινωνούσε με τα πόδια μου. Ξάπλωνα με τις ώρες στο πάτωμα τραβώντας βαθιές ανάσες και έβλεπα το γκρεμό μπροστά μου κάθε δευτερόλεπτο».

-«Η Τζένη έπαθε πλάκα, βλέποντας τον άντρα της μετά από 18 χρόνια γάμου να είναι σαν σκιαγμένο κουνέλι. Αυτές τις μέρες μπορώ να γιορτάσω τα γενέθλια ενός χρόνου αντικαταθλιπτικών. Λέω να οργανώσω πάρτι με Ζάναξ!»

Πέτρος Κωστόπουλος – Η γλίτσα του νεοπλουτισμού

Friday, 03 February 2012 23:19

[http://newstrap.gr/] «Δημοσιεύουμε ένα κείμενο για τον Πέτρο Κωστόπουλο, το οποίο ανέβηκε στο site της εκπομπής «Το κουτί της Πανδώρας» και σε μία ώρα κατέβηκε από τη λογοκρισία.

Το γνωστό blog prezatv.blogspot.com δημοσίευσε το λογοκριμένο κείμενο, όπως συνηθίζει να κάνει με όλα τα κείμενα που λογοκρίνονται και φιμώνονται, για διάφορα συμφέροντα.
Το κείμενο αναφέρεται στον Πέτρο Κωστόπουλο και στη συμπεριφορά του στους εργαζόμενους, τώρα που ο μεγαλοεπιχειρηματίας δηλώνει πτώχευση, δείχνοντας επιδεικτικά τα όργανά του.»

simmoria.blogspot.com

ΠΩΣ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟ 69 ΣΤΟ 99…

99… ένας αριθμός που έγινε μόδα. Ένας αριθμός που κάποιους τους φοβίζει και κάποιους άλλους τους κάνει να αισθάνονται ανακούφιση. Για τον Πέτρο της διπλανής πόρτας ή αλλιώς τον Πέτρο που έκανε το lifestyle της Μυκόνου τρόπο ζωής μάλλον είναι ανακούφιση αφού πατώντας πάνω στα καλοφτιαγμένα παραθυράκια του νόμου, δεν θα χρειαστεί να δώσει τις εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που χρωστάει σε φωτογράφους, δημοσιογράφους, διαφημιστές…

Όλα ξεκίνησαν το 1987, τότε που ο μικρός Βολιώτης βρέθηκε στην Αθήνα και έχοντας γερές πλάτες έφτιαξε ένα ανατρεπτικό –για την εποχή- περιοδικό. Το ΚΛΙΚ. Για πρώτη φορά βρίσκεται στη θέση του διευθυντή, για πρώτη φορά συναντά την επιτυχία και ο μαγικός κόσμος των media άνοιξε τις αγκάλες του για εκείνον. Στο πλάι του βρισκόταν ο Άρης Τερζόπουλος. Μαζί απογείωσαν το «Κλικ» και ο Πέτρος έμαθε τι θα πει «καλή ζωή».
Λίγα χρόνια μετά στη ζωή του εμφανίστηκαν ο Πάνος Μαρινόπουλος και ο ιδιοκτήτης κατασκευαστικής, Δάκης Ιωάννου. Μαζί οι τρεις τους ίδρυσαν την ΙΜΑΚΟ το 1993 και από εκεί που ο Πέτρος ήταν απλά ένας εκδότης ενός επιτυχημένου περιοδικού, όπου έδειχνε κώλους και βυζιά, κατέληξε να είναι συνιδρυτής ενός από τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους με τίτλους περιοδικών που έκανα πάταγο. «Nitro», «Mirror», «Down Town» αλλά και ξένοι τίτλοι που αγοράστηκαν έναντι αδράς αμοιβής όπως το «Esquire» και το «ΟΚ!». Ο Κωστόπουλος αισθάνεται σαν τον Μήδα, το επίπεδο ζωής του αλλάζει και το high life γίνεται καθημερινότητα του. Ο κόσμος τον λατρεύει και τον θαυμάζει. Το απλό παιδί της ελληνικής επαρχίας από μια ταπεινή οικογένεια του μόχθου, η οποία δύσκολα τα έφερνε βόλτα έγινε ο μεγιστάνας του lifestyle που παίρνει μικρά ονόματα και τα αναγάγει στο talk of the town. Μεγάλα parties με δευτεροκλασάτες ψευτο-celebrities που δημιούργησε ο ίδιος μέσα από τα περιοδικά του, βόλτες στα πελάγη με τα πανάκριβα φουσκωτά του, εξώφυλλα αλά James Dean και τα πούρα αποτελούν πλέον τρόπο ζωής.
Μόλις η ΙΜΑΚΟ ανεβαίνει στην κορυφή, εξαγοράζει τις μετοχές του Μαρινόπουλου και του Ιωάννου και γίνεται ο απόλυτος εκδότης. Απλώνει τα πλοκάμια του στο ραδιόφωνο και στο ίντερνετ και πλασάρεται ως το «καλό και άνετο αφεντικό»…και στην αρχή τα καταφέρνει. Στελεχώνει την εταιρεία με δικά του άτομα, που αγαπάνε την δουλειά και παλεύουν να ανεβάσουν ακόμα πιο πολύ τις πωλήσεις της ΙΜΑΚΟ. Η εταιρεία εισάγεται στο Χρηματιστήριο, οι πωλήσεις των περιοδικών της εταιρείας καλπάζουν και ο Κωστόπουλος είναι και με τη βούλα μέχρι το 2002 ο βασιλιάς του lifestyle.
Δημιουργεί την ψευδαίσθηση στο αγοραστικό κοινό πως έχει ανάγκη να μάθει ποιος βγαίνει με ποιον, τι φοράει η κυρία του κυρίου, που πήγε ο τάδε τραγουδιστής διακοπές με την παράνομη σχέση του και ο κόσμος τσιμπάει. Φτιάχνει έναν κόσμο μέσα στην γκλαμουριά, τον περικλείει μέσα σε μία φούσκα ώστε να φαντάζει άπιαστος και γυαλιστερός και ωθεί τον κόσμο να αγοράζει με μανία τα περιοδικά του και αναμένει την επόμενη επιχειρηματική κίνηση του αυτοδημιούργητου Βολιώτη.
Ωστόσο, η «πτώση» δεν άργησε να έρθει. Ο Πέτρος έκανε μεγάλα ανοίγματα με γνώμονα την ματαιοδοξία του να μπορέσει να εξαπλωθεί στον χώρο και να μονοπωλήσει κατατροπώνοντας τους αντιπάλους. Η ακριβή ζωή σε συνδυασμό με τα υπέρογκα δάνεια που πήρε –με την βοήθεια και ανοχή των τραπεζικών ιδρυμάτων αλλά κυρίως των καλών γνωριμιών του-για να δώσει ανάσες στην IMAKO φαίνεται ότι ήταν το τίμημα της προηγούμενης επιτυχίας. Οι κυκλοφορίες των περιοδικών της IMAKO κατρακύλησαν, το ρευστό τελείωσε και η αίγλη ξεθώριασε. Αυλικοί που ήταν γύρω του, όταν άρχισαν να βλέπουν την κατρακύλα της εταιρίας λάκισαν και αποχώρησαν και όσοι έμεναν έσφιγγαν τα δόντια και περίμεναν πότε θα διορθωθεί η κατάσταση. Πλέον οι μόνιμοι συνεργάτες του μισθολογίου μειώθηκαν δραματικά και τις θέσεις τους πήραν τα «μπλοκάκια». Νέα, απαίδευτα παιδιά , χωρίς απαιτήσεις, χωρίς λόγο, που κατεβάζουν το κεφάλι και υπομένουν τις αντίξοες συνθήκες περιμένοντας να φτιάξει η κατάσταση. Μία κατάσταση η οποία πάει από το κακό στο χειρότερο.
Από το 2010 οι υπάλληλοι οι οποίοι περνάνε 10-11 ώρες την ημέρα στο σομόν κτήριο της Μαρίνου Αντύπα μένουν απλήρωτοι. Ο ίδιος τους διαβεβαιώνει πως θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να μπορέσει να τους πληρώσει. Ταυτόχρονα όμως αγοράζει το ένα σκάφος μετά το άλλο, απολαμβάνει τις διακοπές του σε ξενοδοχεία 5 αστέρων, τρώει και φωτογραφίζεται σε πανάκριβα εστιατόρια, λίγες ώρες αφού είχε κλαφτεί μπροστά στους εκατοντάδες εργαζόμενους του ότι βάζει χρήματα από την τσέπη του –τα οποία δεν του περισσεύουν- για να μπορέσει να στηρίξει την εταιρία.
Τον Σεπτέμβριο του 2011 ο ίδιος διαβεβαίωσε τους απελπισμένους πλέον εργαζόμενους του πως το πρόβλημα ρευστότητας φτάνει στο τέλος του. Ενώ μόλις τον Δεκέμβριο του 2011 ο ίδιος άνθρωπος δηλώνει πως χρήματα δεν υπάρχουν. Μετά από μία σειρά μειώσεων στους μισθούς -οι οποίοι όμως ούτως ή άλλως δεν έχουν καταβληθεί εδώ και μήνες- ο Πέτρος ανακοινώνει πως όποιος θέλει μπορεί να παραιτηθεί και να πάρει τα χρωστούμενα. Αρκεί αυτό να γίνει μέχρι και το τέλος του 2011 -για να μπορέσει να κλείσει τα βιβλία του. Δίνει εντολή στα διευθυντικά στελέχη του να παραιτηθούν ώστε να μην τους πάρει ο κατήφορος μαζί με την ΙΜΑΚΟ και αφήνει τα περιοδικά του στον αέρα. Η αλλοτινή αίγλη του Nitro και του Down Town θάφτηκε κάτω από τα χρέη και έμεινε στο τυπογραφείο. Το νέο του «παιδί», το People, που δεν μετράει πάνω από 2 χρόνια κυκλοφορίας μένει στο συρτάρι του υλατζή και δεν ανακοινώνεται το πότε θα ξανά κυκλοφορήσει. Το «In Style» ετοιμάζει τεύχος Μαρτίου και δεν θα κυκλοφορήσει Φεβρουάριο. Το ΟΚ! και το yupi.gr πουλήθηκαν στον Φιλιππόπουλο και φήμες θέλουν να ετοιμάζεται να πουλήσει και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς του.

Όλα αυτά συμβαίνουν και ο Κωστόπουλος όχι μόνο σφυρίζει αδιάφορα αλλά αδιαφορεί πλήρως για την κατάσταση ανακοινώνοντας με υπεροπτικό ύφος ότι δεν ενδιαφέρεται για το τι ζουν τα παιδάκια που του κάνουν τη δουλειά: «Στα αρχίδια μου που είστε απλήρωτοι, στα αρχίδια μου όσοι κάνουν επίσχεση, μου έχετε γίνει τσιμπούρια, στ’ αρχίδια μου αν δεν μπορείτε να ζήσετε. Στα αρχίδια μου τι χρωστάτε- να μην ψωνίζατε» δηλώνει αγανακτισμένος. Ασφαλιστικά μέτρα, αγωγές, απειλές και εξώδικα είναι πλέον καθημερινότητα για την ΙΜΑΚΟ καθώς οι εκατοντάδες απλήρωτοι εργαζόμενοι –οι οποίοι στην πλειοψηφία τους έχουν σταματήσει να πηγαίνουν στο Νέο Ηράκλειο να εργαστούν- παλεύουν με δικηγόρους να διεκδικήσουν τα χρωστούμενα πριν ανακοινώσει ότι η ΙΜΑΚΟ υπάγεται στο διάσημο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα.
Το άλλοτε cool αφεντικό έβγαλε την μάσκα, πήρε το πούρο του ανά χείρας και άρχισε να δείχνει τις ανασφάλειες του, τον εγωισμό του και την ανευθυνότητα του κάνοντας την ύστατη προσπάθεια να ξεφύγει από τα χρέη της εταιρίας του και γιατί όχι να διαφύγει στο εξωτερικό τώρα που ο κλοιός σφίγγει και «τσιμπάει» και τους «celebrities».
http://www.koutipandoras.gr/?p=14798
Εύα Μανωλαράκη
ΠΡΕΖΑ TV
31-1-2012

1kostop

Σημείωση Newstrap: Ως επαγγελματίες Δημοσιογράφοι πιστεύουμε πώς η «σχολή» που δημιούργησε ο Πέτρος Κωστόπουλος υπήρξε ένα τεράστιο έγκλημα κατά του λαού και μέρος ένος συστήματος πού θέλει τους Έλληνες αποχαυνωμένους… Και βέβαια κάθε προσπάθεια λογοκρισίας… μας χαλάει. Γι’ αυτόν και την βιομηχανία «celebrities» που δημιούργησε, αλλά και τον ρόλο πού έπαιξε, θα επανέλθουμε…

Θα επανέλθουμε


By massmeeting Posted in ΜΜΕ