Ποιο θα ήταν δυστύχημα

  • Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 8/6/2009

Το μεγάλο δυστύχημα για ένα κόμμα και τον ηγέτη του δεν είναι να χάσουν κάποιες εκλογές. Τα εκλογικά κέρδη και οι εκλογικές απώλειες είναι μέσα στο πολιτικό παιχνίδι. Το μεγάλο δυστύχημα είναι να μην κάνουν τη δουλειά τους, όπως αυτή διαμορφώνεται από τη δύναμή τους, από το φορτίο της λαϊκής εντολής που κουβαλούν, από τις προσδοκίες που έχουν προκαλέσει, αλλά και από τη φυσιογνωμία που σχημάτισαν στην ιστορική τους διαδρομή.

Η Νέα Δημοκρατία δεν έκανε καλά τη δουλειά της σε κεντρικούς και βασικούς τομείς. Μας υποσχέθηκε και περιμέναμε σεμνή, ορθή και χρηστή διακυβέρνηση. Η μέχρι τώρα διακυβέρνηση δεν ήταν ούτε σεμνή ούτε ορθή (όπως η ίδια η Ν.Δ. και ο ηγέτης της όρισαν την ορθότητα) και προπαντός δεν ήταν χρηστή, όταν μάλιστα η ίδια και με υπερβολή λόγων επέλεξε το σημείο αυτό για να φέρει στον τόπο και στη δημόσια ζωή τη μεγάλη διαφορά. Η οργή και η δυσαρέσκεια συσσωρεύτηκαν, ξέσπασαν ξαφνικά τον περασμένο Σεπτέμβριο, η κατάσταση επιδεινώθηκε τους επόμενους μήνες με κάκιστη διαχείριση (σχεδόν κακοποίηση) των θεσμών και κυρίως της Δικαιοσύνης αλλά και του κοινοβουλευτισμού με την αποχώρηση της πλειοψηφίας(!!!) από καίριες θεσμικές διαδικασίες… μέχρι που ήρθε με μαθηματική ακρίβεια το χθεσινό αποτέλεσμα των εκλογών.

Το χθεσινό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών δεν υποχρεώνει τον Κώστα Καραμανλή να εγκαταλείψει την προσπάθεια. Αν οι εκλογικές απώλειες δεν είναι το μεγαλύτερο δυστύχημα γι’ αυτούς, δεν είναι πολύ περισσότερο ούτε για τους πολίτες. Αρκεί να αποφασίσουν, πρωθυπουργός, κυβέρνηση και κόμμα, να κάνουν τη δουλειά τους όπως οι ίδιοι την έχουν ορίσει πριν από χρόνια: σεμνή, ορθή και χρηστή διακυβέρνηση με σεβασμό και προσήλωση στους θεσμούς. Θα ήταν μια υπέρβαση της μέχρι τώρα πορείας τους, αλλά δεν έχουν άλλο δρόμο.

Δεν είναι βέβαιο αν αυτή η υπέρβαση θα επουλώσει τα τραύματα και θα αποκαταστήσει το πλειοψηφικό ρεύμα. Αλλά είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει τους πολίτες και τη χώρα. Κανείς δεν είναι αναντικατάστατος. Ενας πρωθυπουργός που κυβέρνησε τη χώρα επί πέντε και πλέον χρόνια (και είχε όλες τις ευκαιρίες), εκείνο που αυτή την ώρα τον απασχολεί δεν είναι ίσως πώς θα ανακτήσει την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, αλλά τι θα αφήσει πίσω του, ποια ήταν η ποιότητα της διακυβέρνησής του και ποιο το αποτέλεσμα στους βασικούς και κρίσιμους τομείς όπως είναι η οικονομία, η κοινωνική συνοχή, η δημόσια ασφάλεια, η παιδεία, η υγεία κ.λπ.

Ανεξαρτήτως της διαφοράς μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων (των επιλεγομένων και εξουσίας), το μεν κυβερνών για το οποιοδήποτε υπόλοιπο της θητείας του πρέπει εκ των πραγμάτων να αποδείξει ότι είναι σε θέση να κυβερνήσει αποτελεσματικά, η δε αντιπολίτευση να διατυπώσει, επιτέλους, αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, ικανή να συγκεντρώσει γύρω της ισχυρή λαϊκή δύναμη.

Ο άλλος δρόμος είναι να περιπέσουμε, εν μέσω πολύπλευρης κρίσης, σε πλειστηριασμό παροχών και υποσχέσεων, οι μεν με την ελπίδα ότι θα αναπληρώσουν τις απώλειες, οι δε να αυξήσουν τα κέρδη τους. Η εξέλιξη αυτή θα ήταν πραγματικό δυστύχημα…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s