Ρε Σταύρο, τελικά τι θέλεις να πεις;

foto-peopleΠαραθέτω το αρθρίδιο του Σταύρου Θεοδωράκη κι αν καταλάβετε τίποτε, να μου σφυρίξετε! Διότι αυτό που κατάλαβα είναι ότι βρίσκεται μεταξύ Αγίας Βαρβάρας βορείων προαστίων και Αγίας Βαρβάρας… Αιγάλεω. Μισόλογα! Θα διαβεί, επιτέλους, τον Ρουβίκωνα των δισταγμών του; Και κάτι ακόμη: Να το φυλάνε το δέντρο ή να το κάψουμε; Είναι η χαρά του κεφαλαιοκράτη ή η χαρά του μετανάστη; Να μας το πεις με δικά σου λόγια… Να υπογραμμίσω και κάτι ενδιαφέρον, Σταύρο: «Πατρίδα μας είναι η παιδική μας ηλικία» κι ας κατοικούμε όπου γης!

Μα το δέντρο ρε γαμώτο;

Του Σταύρου Θεοδωράκη, ΤΑ ΝΕΑ: 29 Δεκεμβρίου 2008

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να το καταγγείλω. Χθες που περπάτησα στο κέντρο διαπίστωσα ότι όντως το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Κακλαμάνη είναι η χαρά του κεφαλαιοκράτη. Όλες οι πλούσιες οικογένειες των Αθηνών αρνήθηκαν φέτος τις χιονισμένες πλαγιές της Αυστρίας και της Ελβετίας και βολτάρουν στα πλακάκια του Συντάγματος. Η αλήθεια είναι ότι είχα άλλη εικόνα. Νόμιζα ότι το δέντρο το χαίρονταν τόσα χρόνια τα παιδιά και οι γονείς που δεν έχουν καταφέρει να φύγουν από την πόλη. Αυτοί που δουλεύουν χριστουγεν- νιάτικες μέρες, κάποιοι άλλοι που δεν έχουν χωριά να καταφύγουν και όσοι δεν χωράνε στα σαλέ της Αράχοβας και του Καρπενησίου. Θα ορκιζόμουν μάλιστα ότι θυμόμουν μετανάστες να φορούν τα καλά τους και να φωτογραφίζονται οικογενειακώς κάτω από το δέντρο. Ενθύμιο ίσως από μια ζωή που δεν έχει μόνο βάσανα αλλά και μικρές χαρές. Μάλλον όμως έκανα λάθος. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι ο δούρειος ίππος της άρχουσας τάξης και αυτό δικαιολογεί όλες τις προσπάθειες να καεί. Ή, τέλος πάντων, να γκρεμιστεί και να τσαλαπατηθεί. Γι΄ αυτό και χαιρετίζω τους εναπομείναντες σχολιαστές των ΜΜΕ που συνεχίζουν όλες αυτές τις γιορτινές ημέρες να σατιρίζουν την προσπάθεια της Αστυνομίας να προστατεύσει το δέντρο. Και εμπαίζουν τους μπάτσους που φυλάνε το σύμβολο της κρατικής εξουσίας, «ακόμη και τα χαράματα». Προφανώς το διαπίστωσαν επιστρέφοντας το ξημέρωμα από κάποια κατάληψη, γιατί δεν μπορώ να διανοηθώ ότι οι λαϊκοί σχολιαστές ξενυχτάνε αυτή την επαναστατική περίοδο σε μπουζούκια ή σε μπαράκια. Όπως και να ΄ναι πάντως, καλό είναι να συνεχίσουν να αγρυπνούν γιατί μέρες που είναι, ενδέχεται κάποιο «όργανο» να προσπαθήσει να περάσει καμιά γριούλα στο απέναντι πεζοδρόμιο. Και οι σχολιαστές θα πρέπει να είναι «εκεί» για να αποκαλύψουν τη νέα πρόκληση αλλά και (τώρα που το σκέφτομαι) τις σχέσεις της γριούλας με την εξουσία.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s